Budowa ciała człowieka od wieków stanowi podstawę kształcenia medycznego oraz wszystkich nauk związanych ze zdrowiem i funkcjonowaniem organizmu. Zrozumienie budowy ciała jest początkowym krokiem do pojęcia procesów fizjologicznych, identyfikowania patologii oraz skutecznego planowania terapii. Choć współczesna medycyna korzysta z nowatorskich technologii obrazowania, takich jak TK czy obrazowanie rezonansem magnetycznym, elementarna wiedza anatomiczna nadal potrzebuje solidnych fundamentów opartych na poznaniu struktur , ich obustronnych powiązań oraz zadań. W tym aspekcie szczególne miejsce zajmują modele anatomiczne, które stanowią łącznik między wiedzą teoretyczną zawartą w książkach a faktyczną, trójosiową strukturą ludzkiego ciała. Proces kształcenia anatomii jest wymagający wysiłku, ponieważ zawiera bardzo dużą pulę definicji, określeń oraz zależności przestrzennych. Adepci medycyny, fizjoterapii, pielęgniarstwa czy ratownictwa medycznego muszą nie tylko utrwalić umiejscowienie wybranych struktur , ale również uchwycić ich obustronne powiązania funkcjonalne. Dwuwymiarowe ilustracje , choć szczególnie użyteczne, nie zawsze ukazują złożoność przestrzenną organizmu. Dlatego tak ważne jest wsparcie przebiegu edukacyjnego poprzez środki dające możliwość obserwowanie , dotykanie i rozpatrywanie struktur w przestrzeni. Właśnie dlatego modele anatomiczne odgrywają fundamentalną funkcję w wydajnym utrwalaniu wiedzy. Jednym z kluczowych z istotnych aspektów nauki jest kształtowanie wyobraźni przestrzennej. W pracy klinicznej lekarz czy terapeuta musi potrafić zobrazować sobie lokalizację narządów pod okrywą skóry, przeanalizować relacje między kośćmi, mięśniami i naczyniami, a także oszacować konsekwencje urazu konkretnej części . Trójwymiarowe repliki ciała umożliwiają powtarzalne rozpatrywanie tej samej strefy bez ograniczeń związanych z czasem. Adept może rotować model, demontować go na elementy , obserwować cięcia i wracać do wymagających zagadnień tak długo, jak to wymagane. Tego rodzaju współdziałanie istotnie podnosi efektywność uczenia się . Dobrym przykładem narzędzia używanego w edukacji przyszłych wykwalifikowanych fachowców jest Szkielet kończyny dolnej człowieka + obręcz + elastyczna stopa. Taki model daje możliwość precyzyjnie prześledzić budowę miednicy, kości udowej, piszczeli oraz strzałki, a także uchwycić mechanikę stawu kolanowego i skokowego. Giętka budowa stopy daje możliwość ukazanie łuków podłużnych i poprzecznych oraz mechanizmu przetaczania podczas chodu. Dzięki temu studenci mogą analizować powody wad postawy, przeciążeń mechanicznych czy kontuzji sportowych. W pracy fizjoterapeutycznej wiedza ta przekłada się na zdolność opracowywania efektywnej terapii usprawniającej i terapii manualnej. Równie znaczącym przykładem praktycznym jest Model głowy z gardłem i krtanią, który daje możliwość uchwycić skomplikowanie struktur odpowiedzialnych za oddychanie, połykanie i generowanie głosu. Część głowowa i szyja zaliczają się do wyjątkowo skomplikowanych regionów anatomicznych, w których na małej przestrzeni umiejscowionych jest wiele istotnych elementów , takich jak naczynia krwionośne, nerwy, mięśnie oraz narządy zmysłów. Możliwość przeanalizowania toru powietrza przez jamę nosową, gardło i krtań wspiera w uchwyceniu mechanizmu intubacji czy dysfunkcji głosu. Tego charakteru wizualizacja jest szczególnie przydatna dla adeptów logopedii, anestezjologii oraz ratownictwa medycznego. Aktualne modele anatomiczne charakteryzują się dużym poziomem precyzji wykonania .
Wytwórcy stosują nowoczesne technologie , które dają możliwość odtworzyć nawet małe szczegóły konstrukcyjne . Użycie tworzyw o odmiennej sztywności pozwala wierne odwzorowanie kontrastu w relacji do kością, chrząstką a strukturą miękką. Wybrane modele anatomiczne posiadają komponenty przegubowe, które dają możliwość demonstrować zakresy ruchu przemieszczania się w połączeniach . Dzięki temu studenci mogą nie tylko przeanalizować konstrukcję , ale także uchwycić funkcjonowanie ruchu i powiązanie między częścią a funkcją . Znaczenie podobnych przyrządów sięga poza ściany szkół medycznych. Stopniowo częściej niż wcześniej używane są one w placówkach edukacyjnych ponadpodstawowych , placówkach kształcenia zawodowego medycznych oraz podczas kursów pierwszej pomocy. Nauka poprzez realny interakcję z trójwymiarową konstrukcją wspiera efektywniejszemu zapamiętywaniu wiedzy i budowaniu długotrwałych połączeń . W okolicznościach szkoleń z obszaru resuscytacji czy świadczenia pierwszej pomocy realistyczne odwzorowanie klatki piersiowej czy układu oddechowego podnosi pewność osób i przygotowuje ich do działania w sytuacjach niebezpieczeństwa życia. Ważnym elementem użycia 3D modeli ciała jest również kontakt z pacjentem . Specjalista objaśniający sposób zabiegu ortopedycznej może oznaczyć na egzemplarzu lokalizację kontuzji czy planowanej naprawy . Taki sposób działania prezentacji umożliwia uchwycenie procedury i zmniejsza obawę chorego. Tak samo w medycynie serca zobrazowanie struktury serca oraz układu tętnic wieńcowych umożliwia wyjaśnić proces zawału czy potrzebę dokonania zabiegu angioplastyki. Wizualne wsparcie dialogu podnosi wiedzę chorego i wspomaga tworzeniu więzi opartej na na zaufaniu . Trzeba również podkreślić znaczenie , jakie mają modele anatomicznew nauce topografii narządów układów wewnętrznych. Jamę brzuszną czy klatkę piersiową można analizować warstwowo , demontując kolejne elementy i obserwując umiejscowienie struktur w kontekście innych. Tego rodzaju ćwiczenia są bezcenne w szkoleniu do pracy chirurgicznej, gdzie precyzyjna znajomość w polu operacyjnym jest warunkiem ochrony . Możliwość częstego analizowania przeglądu bez zagrożenia zniszczenia preparatu biologicznego stanowi znaczącą zaletę edukacyjną . Kończąc, innowacyjne środki szkoleniowe odgrywają fundamentalną rolę w kształceniu budowy ciała człowieka. Ułatwiają uchwycenie złożonych powiązań przestrzennych, umożliwiają rozwój umiejętności manualnych oraz zwiększają przekaz z pacjentem . Modele anatomiczne takie jak szkielet kończyny dolnej człowieka + obręcz + elastyczna stopa czy modele anatomiczne głowy z gardłem i krtanią ilustrują , jak szerokie może być użycie 3D modeli w praktyce dydaktycznej i klinicznej . W obszarze dynamicznie zmieniającej się medycyny solidne fundamenty morfologiczne są stale filarem kompetencji i bezpieczeństwa , a właściwie wybrane środki szkoleniowe efektywnie umożliwiają przebieg edukacji kolejnych fachowców.
